ಸರ್ವರಿಗೂ ಎಳ್ಳು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಹಾರ್ದಿಕ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

-

 ​✍ ಬಸವರಾಜ ಭೂತಿ, ಶಿಕ್ಷಕರು

​"ಚಾಂಗ್ ಭಲೋ... ಕಿಚಡಿ ಚಾಂಗ್ ಭಲೋ!" ಎಂಬ ಹರ್ಷೋದ್ಗಾರಗಳು ಹೊಲದ ಬದುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ ಕಾಲವಿದು. ಆದರೆ, ಆಧುನಿಕತೆಯ ಅಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ಈ ಸುಂದರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕೇವಲ ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.

​ನಾವು ಸಣ್ಣವರಿದ್ದಾಗ ಎಳ್ಳು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಅಂದರೆ ಅದೊಂದು ಹಬ್ಬ ಮಾತ್ರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಮಣ್ಣಿಗೂ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಇರುವ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧದ ಸಂಭ್ರಮವಾಗಿತ್ತು. ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಎರಡು ದಿನ ಮುಂಚೆಯೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಿ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಮ್ಮ, ಅಕ್ಕಂದಿರು ಸೇರಿ ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಎಳ್ಳು ಹಚ್ಚಿದ ಸಜ್ಜೆ ರೊಟ್ಟಿ, ಜೋಳದ ರೊಟ್ಟಿಗಳ ಘಮ ಇಡೀ ಓಣಿಯನ್ನೇ ಆವರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಡ್ಲೆಪಲ್ಲೆಯ ಹಿಂಡಿ, ಬದನೆಕಾಯಿ ಎಣ್ಣೆಗಾಯಿ, ಶೇಂಗಾ ಹೋಳಿಗೆ, ಜೊತೆಗೆ ಆ ಬಿಸಿಬಿಸಿ ಕಡುಬುಗಳ ರುಚಿ... ಆಹಾ! ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ಪಾಕದ ಮುಂದೆ ಇಂದಿನ ಪಿಜ್ಜಾ-ಬರ್ಗರ್‌ಗಳು ನಿಸ್ಸಾರ ಎನಿಸುವುದು ಸಹಜ.. 

ನಮ್ಮ ರೈತರ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾದ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಮೀಯಿಸಿ, ಮೈಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದು, ಕೊಂಬಿಗೆ ಗೊಂಡೆ ಕಟ್ಟಿ, ಜೂಲ ಹಾಕಿ ಶೃಂಗರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕ್ಷಣಗಳೇ ಅದ್ಭುತ. ಘಲ್ ಘಲ್ ಎಂದು ನಾದ ಮಾಡುವ ಗೆಜ್ಜೆಗಳ ನಾದದೊಂದಿಗೆ ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ಯಾವ ಐಷಾರಾಮಿ ಕಾರೂ ಸಾಟಿಯಿಲ್ಲ. ಅಂದು ಓಣಿಯವರೆಲ್ಲರೂ ಜಾತಿ-ಬೇಧ ಮರೆತು ಒಂದೇ ಬಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಬುತ್ತಿ ಹೊತ್ತು ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯವೇ ನಮ್ಮ ದೇಶೀ ಪರಂಪರೆಯ ಶಕ್ತಿ.

​ಆದರೆ ಇಂದು? ಹಳ್ಳಿಯ ಹೊಲಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ನಗರಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಹೋದ ನಮಗೆ, ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡಿನ ಉದ್ಯಾನವನದಲ್ಲಿ (ಪಾರ್ಕ್) ಕುಳಿತು ಬುತ್ತಿ ಬಿಚ್ಚುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ 'ಚೆರಗ' ಚೆಲ್ಲಲು ಭೂಮಿತಾಯಿಯಿಲ್ಲ, ಪೂಜಿಸಲು ಬನ್ನಿ ಮರವಿಲ್ಲ. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಉಡುಪಿನ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಅಪ್ಪಟ ದೇಶೀ ಉಡುಗೆಯಾದ ಸೀರೆ-ಕುಪ್ಪಸ, ಬೋರಮಳ, ನತ್ತುಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅವನತಿಯ ಸಂಕೇತದಂತಿದೆ.


 

​ಹೊಲದ ನಡುವೆ ಐದು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನಿಟ್ಟು ಕಲ್ಲ ಪಾಂಡವರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಪೂಜಿಸಿ, ಹೊಲದ ತುಂಬಾ ಓಡಾಡಿ 'ಚೆರಗ' ಚೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ತೃಪ್ತಿ ಇಂದು ಮೊಬೈಲ್ ಗೀಳಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತು ಎಲ್ಲರೂ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಸವಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನದ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಯಾವ ಫೈವ್ ಸ್ಟಾರ್ ಹೋಟೆಲ್‌ನಲ್ಲೂ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

​ಊಟದ ನಂತರ ಜೋಕಾಲಿ ಆಡುವುದು, ಹೊಲದಲ್ಲಿ ದಂಟು ಮುರಿದು ತಿನ್ನುವುದು, ಬಾರಿಕಾಯಿ ಹುಡುಕುವುದು... ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಆಟಗಳಲ್ಲ, ಅವು ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಿನೊಂದಿಗಿನ ನಂಟು. ಇಂದಿನ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆ ಈ ಮೊಬೈಲ್ ಲೋಕದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ನಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಂದಿರು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಈ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕಿದೆ.

​ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಿನ ವಾಸನೆ, ನಮ್ಮ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಸೊಗಡು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕೇವಲ ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗಬಾರದು. ಅದು ಅವರ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು. ಬನ್ನಿ, ಈ ಎಳ್ಳು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಾದರೂ ನಮ್ಮ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನೆನೆಯೋಣ.

​✍ ಬಸವರಾಜ ಭೂತಿ

ಶಿಕ್ಷಕರು, ಕಿತ್ತೂರು ರಾಣಿ ಚೆನ್ನಮ್ಮ ವಸತಿ ಶಾಲೆ, ವಿಭೂತಿಹಳ್ಳಿ (ಅಲ್ಮೆಲ್)

​https://youtu.be/KPK8zNjRQrg?si=a_zIK0JvBa1UzhIT

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ವಾರ್ಷಿಕ ಸ್ನೇಹ ಸಮ್ಮೇಳನ ಹಾಗೂ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ ಸಮಾರಂಭ ವೈಭವವಾಗಿ ನೆರವೇರಿತು.

-
Image
ವಿಭೂತಿಹಳ್ಳಿ (ಆಲಮೇಲ), ಫೆ. 18, 2026:  ಕಿತ್ತೂರು ರಾಣಿ ಚೆನ್ನಮ್ಮ ವಸತಿ ಶಾಲೆ, ವಿಭೂತಿಹಳ್ಳಿ (ತಾ. ಆಲಮೇಲ) ಇಲ್ಲಿ 2025-26ನೇ ಸಾಲಿನ ಶಾಲಾ ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ ಹಾಗೂ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ ಸಮಾರಂಭವು ಬುಧವಾರ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 3.00 ಗಂಟೆಗೆ ಶಾಲಾ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಅದ್ದೂರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಿತು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ದಿವ್ಯ ಸಾನಿಧ್ಯವನ್ನು ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಷ. ಬ್ರ. ಆನಂದಲಿಂಗ ಶಿವಾಚಾರ್ಯರು, ಶ್ರೀ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ಗವಿಮಠ, ಮಾರ್ಸನಹಳ್ಳಿ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಉದ್ಘಾಟಕರಾಗಿ ನಾದ ಗ್ರಾಮದ ಸರ್ಕಾರಿ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯ ಮುಖ್ಯಗುರುಗಳಾದ ಶ್ರೀ ಸಿ. ಎಂ. ಬಂಡಗಾರ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಜ್ಯೋತಿ ಬೆಳಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿದರು. ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಶಾಲೆಯ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಾದ ಶ್ರೀ ಪ್ರಭಾಕರ ಪಾಟೀಲ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಜಿಲ್ಲಾ ಸಮನ್ವಯಾಧಿಕಾರಿಗಳಾದ ಶ್ರೀ ರವೀಂದ್ರ ಬಂತನಾಳ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು 9ನೇ ತರಗತಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರಿಂದ  ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಗೀತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಗೊಂಡಿತು.  ಬಳಿಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯರಿಂದ ಸ್ವಾಗತ ಗೀತೆ ಮನಮೋಹಕವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿತು. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಶಾಲೆಯ ಹಿಂದಿ ಶಿಕ್ಷಕರಾದ ಶ್ರೀ ಬಸವರಾಜ ಭೂತಿ ಅವರು ಸೊಗಸಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಿದರು. ಕನ್ನಡ ಶಿಕ್ಷಕರಾದ ಶ್ರೀ ಧರೆಪ್ಪ ಬಿರಾದಾರ ಸ್ವಾಗತ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿದರು.  ಶಾಲೆಯ ವಾರ್ಷಿಕ ವರದಿಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಕಿ ಶ್ರೀಮತಿ ರೂಪಾ...
Read more

ನಿಮ್ಮ ನಿವೃತ್ತಿ ಜೀವನ ಶುಭಕರವಾಗಲಿ ಮೇಡಂ

-
Image
ಅಪರೂಪದ ಅಪರಂಜಿ: ಸೇವೆ ಮತ್ತು ಸೌಜನ್ಯದ  ಮೂರ್ತಿ ಶ್ರೀಮತಿ ಸುರಯ್ಯಾ ಬೇಗಂ ಮೇಡಂ  "ಶಿಸ್ತಿನಲಿ ಶಿವ, ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ತಾಯಿ, ಜ್ಞಾನದಲಿ ಸರಸ್ವತಿ, ಸೇವೆಯಲಿ ಗಂಗೆಯ ಹರಿವು. ಸುರಯ್ಯಾ ಮೇಡಂ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಕೇಳಿದಾಗ, ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವುದು ಗೌರವ, ಕೃತಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ಮಮತೆಯ ಪರಿಮಳವು."  ​ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರ ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಸುವ ಕಾಯಕವಲ್ಲ; ಅದು ಜ್ಞಾನದ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಬಿತ್ತಿ, ಬದುಕನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ತಪಸ್ಸು. ಇಂತಹ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ಸವೆಸಿ, ನೂರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಶಿಲ್ಪಿಯಾಗಿ, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿ ನಿಂತವರು ಆದರ್ಶ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಾದ ಶ್ರೀಮತಿ ಸುರಯ್ಯಾ ಬೇಗಂ ಹಾದಿಮನಿ ಮೇಡಂ. ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ತಾವು ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡವರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಮೇಡಂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದ ವಿಶಾಲತೆಯಿಂದ ಆ ಹುದ್ದೆಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟವರು. ​2013ನೇ ವರ್ಷ ನನ್ನ ವೃತ್ತಜೀವನದ ಪ್ರಮುಖ ತಿರುವು. ನಾನು ಶಹಾಪುರಕ್ಕೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಹೊಸ ವಾತಾವರಣದ ಆತಂಕ ನನಗಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, "ನೀನು ಸುರಯ್ಯಾ ಮೇಡಂ ಅವರ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯ, ಅವರು ತುಂಬಾ ಸ್ಟ್ರಿಕ್ಟ್, ಹುಷಾರು!" ಎಂದು ಹಲವರು ಹೆದರಿಸಿದ್ದರು. ಹಾಗಾಗಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಭಿನ್ನವಾದ, ಕಠಿಣ ಆಡಳಿತಗಾರ್ತಿಯ ಕಲ್ಪನೆ ಇತ್ತು. ​...
Read more